Hvers vegna er viðbjóðslega kalt og dimmt úti þessa dagana?
Hvers vegna er sorpmiðill eins og DV til á Íslandi?
Hvers vegna heyrist hátíðnihljóð í ofninum í herberginu?
Hvers vegna get ég ekki sofið á bakinu?
Hvers vegna lagði ég mig í 2 klukkutíma í kvöld?
Hvers vegna er ég borðandi þurrt brauð eins og Pálmar?
Þetta eru allt spurningar sem eiga sér væntanlega eðlileg svör.
Það er kalt og dimmt um vetur, tengist eitthvað snúningi jarðar og fjarlægð frá sólu, blablabla. Ég sakna Ástralíu á svona stundum. Bjart á daginn óháð árstíð og heitt þrjár af fjórum árstíðum.
Fólki líður betur þegar það les um ófarir annarra þó enginn viðurkenni það opinberlega, þvert á móti þykist fólk sem virðist einmitt lifa og hrærast allra mest í slúðri vanalega vera svo hreint að innan að það kasti aldrei fyrsta steininum. Svo auðvitað talar það smá illa um fólk sem það þekkir sem slúðrar til þess að sanna mál sitt. Til þess er leikurinn gerður. Það er til orð sem nær utan um þessa hegðun. Hræsni. Ég fæ alltaf mynd af hænu upp í hausinn þegar ég sé orðið hræsni. Hljómsveitin Tool gerði lag um þessa áráttu fólks sem heitir Vicarious. Besta lagið þeirra að mínu mati og boðskapurinn í textanum er einmitt sá að fólk kunni ekki einungis að meta ófarir annarra og lifi þannig í gegnum aðra en sjálfa sig, heldur þurfi það á því að halda.
Hátíðnihljóðið kemur vegna þess að ofninn er á einhverjum skelfilegum miðpunkti á milli þess að standa í stað og að hitna. Ofninn heldur herberginu þó heitu svo ég og hann lifum í sátt og samlyndi.
Ekki alveg viss með baksofið, líklega orðinn vanafastur magasofari. Nema mér sé illa við að stara upp í loftið. Þegar ég hugsa um það þá finnst mér það skrýtið að efsti parturinn í herberginu sé kallað loft. Loft er það sem við öndum að okkur. Í ensku er sér orð fyrir þetta fyrirbæri. Ceiling. Við gætum alveg eins horft áfram í loftið eða niður í loftið. Það er loft nokkurnveginn allsstaðar á jörðinni. Þetta ætti að vera kallað herbergisþak eða eitthvað álíka. Toppveggur. Efrihæðargólf. Þetta veldur mér streitu úr tveimur mismunandi áttum sem báðar toga mig til sín. Togstreita. Þarna var ég aðeins að teygja lopann.
Ég lagði mig því ég var þreyttur eftir að hafa innbyrt 6 gómsæt ristuð brauð með smjöri og bönunum. Sem að mínu mati skorar hrikalega hátt á Gómsætt/Einfalt skalanum. Sem er skali sem tekur tillit til þess hversu gómsætur matur er miðað við hversu einfalt er að búa hann til. Það er líka ódýr réttur. Einnig svaf ég lítið og illa í gærnótt. Það er ekki tekið út með sældinni að aðlaga sig að hversdagslífi eftir flensu.
Ég er að endingu borðandi þurrt brauð því ég er svangur og nenni ekki að hafa fyrir neinum flottheitum. Pálmar hefur mögulega smitað mig að einhverju leyti af sínum munkalífsstíl í þurru brauðáti þar sem ég er byrjaður að kunna að meta þurrt brauð. Það er hægt að matreiða það á fleiri vegu en að borða það beint úr pakkanum. Ég smakkaði frosið þurrt brauð með honum og það var algjörlega nýr vinkill á þurrt brauð fyrir mér. Svalandi ferskt. Fyrir fólk sem vill passa línurnar er líka hægt að rista brauðið áður en því er troðið í grímuna. Það er þó að mínu mati versta leiðin til þess að njóta þurrs brauðs.
Nú er ég búinn að svara mínum eigin spurningalista. Það er óvenju afslappandi að skrifa hérna inn þegar síðan er farin út af radar lesenda. Held ég vippi mér yfir í það að skrifa um mína innstu leyndardóma bráðum.
later
