Ég var á klósettinu áðan og dyrabjallan hringdi. Ég svaraði ekki þar sem ég var bundinn í öðrum verkefnum. Síðan er enginn á svæðinu. Ég spyr Emma granna hvort hann beri ábyrgð á þessu, sem hann gerir ekki. Hann varð heldur ekki var við neinn sölumann. Ekki var þetta heldur Pálmar.
Þetta er ráðgáta sem mér er mikið í mun að leysa, en verð mögulega að lifa við að vita ekki svarið við.
Annars þá er ég að vinna heima hjá mér. Ég tognaði í öxlinni um daginn svo ég hef ekki getað farið í ræktina eða Mjölni í 2 vikur núna. Síðan sef ég alltaf á öxlinni/hálsinum og ýfi meiðslin upp. Sem er ekki nógu gott. En það er bara frekar ljúft að vinna heima. Spilandi góða tónlist í tjillfötunum að hugsa um lyf. Systir mín kom til landsins og Jói líka. Held ég verði að setja inn myndir frá Díönu á Facebook eða hingað inn. Geri það samt seinna. Kom bara hingað til þess að setja inn nýja uppáhaldslagið mitt.
later
Sakamál
Einu sinni í útlöndum keypti ég handjárn. Tilgangur þeirra að sjálfsögðu að handjárna glæpamenn sem yrðu á vegi mínum.
Eftir nokkurra ára samveru kom í ljós að ég vissi ekki um handjárnin lengur. Í kjölfarið hófst mikil leit. Fyrst leitaði ég þrisvar í öllum kössunum mínum sem voru staðsettir í geymslunni í Árbæ, geymslu í skútuvogi og á mínum mismunandi dvalarstöðum eftir heimkomuna frá Ástralíu. Ég jafnvel spurði hana Hildi, mína fyrrum konu, hvort hún hafi eignast þessi handjárn eftir að okkar leiðir lágu í sundur.
Ekkert bólaði á handjárnunum. ÞANGAÐ TIL....
...Í DAG!!!
Ég var að tala við pabba sem var að leita að geisladiskamöppu. Ég fann hana heima hjá mér og í skiptum spurði ég hann hvort hann hafi nokkuð rekist á handjárnin mín. Hann játti því og sagðist hafa rekist á þau einhverntímann í blárri tösku.
Sú taska reyndist vera JanSport taska eftir miklar vangaveltur og upprifjun. En þá kom babb í bátinn þar sem taskan sást hvergi í geymslunni á hinum enda línunnar. Ég spurði hvort það hafi verið fleiri lögregluleikföng í töskunni, en pabbi var óviss. Við ákváðum að láta þar við sitja í bili en að pabbi skyldi heyra í mér ef taskan kæmi í leitirnar.
Núna rétt í þessu var pabbi síðan að hringja og segja mér frá því að taskan hafi komið í leitirnar. Íris hafi fengið hana í láni og notað sem skólatösku fyrir tveimur árum. En á þeim tíma hefði pabbi án efa tekið handjárnin úr og sett þau líklegast í einhvern kassa sem ég átti.
Þetta fannst mér harla ólíklegt þar sem allir kassar í minni eigu eiga að vera komnir í Vesturbæinn. Við ákváðum því að salta málið aftur með því samkomulagi að samskipti yrðu tekin upp ef frekari vísbendingar kæmu á daginn.
Núna rétt í þessu, þó nær okkur í tíma heldur en "núna rétt í þessu" sem var upphaf síðustu málsgreinar, var pabbi að hringja aftur. Hann var að finna 2 verkfræðibækur auk möppu frá mér þar sem handjárnin leyndust.
Þvílík gleði.
Ég held ég verði að þakka pabba fyrir mikla rannsóknarhæfileika og hans framlag í þessu sakamáli sem hefur staðið frá byrjun 2011 til dagsins í dag. Endurfundir mínir og handjárnanna munu að öllum líkindum fara fram á morgun þegar foreldrarnir koma að sækja möppuna og skoða íbúðina í fyrsta skipti.
Núna ætla ég hinsvegar að drekka þennan ííííískalda bjór og taka smá story mode í Mortal Kombat, leiknum sem ég er farinn að hata útaf Pálmari.
Áfram Stella og Unnar sem eru að eignast strák akkurat núna!
later
Here I am again
Var að koma úr ræktinni þar sem ég sá Egil Helgason. Ef hann skipti ekki á öllu silfrinu sínu fyrir KFC veit ég ekki hvað. Bókað týpan sem að skyndibitastaðir hugsuðu ekki fyrir þegar þeir ákváðu að hafa fría áfyllingu á gosi.
Semsagt, djöfull er hann spikaður.
Fyrir utan hann var lítið markvert í gangi. Engin gella í kvöld, sem er svona frekar óvanalegt. Kannski því ég fór svona óvænt. Í öðrum fréttum er ég smeykur um að ég hafi tognað á háls eða öxl. Sjáum hvað kæling og svefn gerir fyrir þetta.
Um þarsíðustu helgi var massíft fyllerí hérna heima. Ég bauð HR strákunum yfir í póker og smá Mortal Kombat.
Kvöldið byrjaði hraðlega (andstæðan við rólega) í Mortal Kombat
Dyer, Þórður, Guðni, Sveinn og Jón Óli tilbúnir að tapa peningum
Mökunarkallið mitt
Játi fylgist með Guðna, Jón Óla og Svein að velja lag
Sveinn er ekkert smá góður að leika stelpu
Því miður þá vann Þórður pókerinn, öllum að óvörum, eftir ágætlega spennandi rimmu við húsráðandann. Hann fór því heim með 70 þúsund krónur í veskinu, ekki amalegt fyrir eina kvöldstund. Ég fékk startgjaldið mitt tilbaka fyrir að lenda í öðru sæti. Guðni fékk ekki neitt nema niðurlægingu því bæði tapaði hann illa í póker auk þess að tapa enn verr í Mortal Kombat gegn Jón Óla.
Alltaf snilld að hitta HR strákana. Við skiluðum okkur flestir í bæinn þar sem við vorum líklega á B5 allan tímann. Eftir djammið fór ég á Pizza Pronto í smástund og sá brjáluð hópslagsmál. Labbaði eiginlega inn á staðinn, fór að hrista rigningu úr hárinu og 5 sekúndum síðar fóru menn að berja hvorn annan. Svo komu 2 löggur inn og annarri löggunni var bara hent í gólfið af einhverjum misindismanni. Svo var allt í einu verið að slást bæði úti og inni, 4 löggur á svæðinu og ég ennþá að hrista rigningu úr hárinu. Þegar hárið var orðið betra og búið að stytta upp í þessum slagsmálum fór ég beina leið á Hlölla og fékk mér Höfðabátinn. Hann er gull á leiðinni heim. Það er eiginlega ekkert betra en steiktur laukur í lífinu.
Djöfullinn. Var að muna eftir linsoðnu eggjunum mínum. Voru sprungin og allt í rugli í pottinum. Var búinn að sjóða þau í 30 mínútur í staðinn fyrir 7. Fæ mér þá harðfisk.
Annars þá er Pálmar kominn með kærustu. Hún heitir Sif. Ég var að rífast við hana rétt áðan á sænsku. Hún var réttara sagt að tala sænsku eða "brydde svenska" eins og hún sagði. Ég talaði mína reiprennandi dönsku, enda svo gott sem innfæddur Dani, og sagði henni vinsamlega að fara inn í stofu og láta mig vera. Þá fór hún að nota orð eins og grim og að ég notaði briller og eitthvað svona niðrandi. Þeir sem þekkja mig vita að ég tek náttúrulega ekki þátt í svona. Sá vægir sem vitið hefur meira. Mér líst strax illa á þessa stelpu.
Vá hvað ég nenni ekki að blogga meira akkurat núna. Enda þetta á mynd af snilldardeildinni sem ég er í í Medis. (Medis að sjálfsögðu fyrirtækið sem var valið "Framúrskarandi fyrirtæki ársins" í nýlegri úttekt hjá CreditInfo).
Ég, Muriel, Stebbi a.k.a. Mr. Boss Man, Kristín og Jón Óli
Á myndina vantar hana eldhressu Hildi Hrefnu, sem var veik í sumarbústað að drekka bjór. Mikill snillingur þar á ferð sem er orðin fersk aftur sem betur fer.
later
Hell yeah, fuckin' right
Fór á Underworld 4 í gær. Spurning hvort einhver sem þekkir einhvern sem þekkir Baltasar geti plöggað mér númerinu hjá henni. Get aðstoðað hana með þennan leðurbúning, free of charge.
Powernap áður en ég kíki á stærðfræðina með Sjöfn.
later
Pardon me...
...wanna live in a fantasy?
Follow me, through the streams of sweat on your body
Now that you taste it
Now need to fight it 'cause you're giving it
Was it truly worth...
truly worth the starting..?
Þetta lag er gott gott lag. Mjög svalt. Eitt af mínum uppáhalds.
later on, don't say I didn't tell you so, maybe I didn't but you're taking it.. knew you were faking just a little bit
We can fight our desires..
..but when we start making fires, we get ever so hot, whether we like it or not
Var að taka ruslið úr ruslafötunni heima og henda í rennuna. Þar blasti við mér DAUÐASYND. Það sem ég sá í ruslafötunni var óhugnalegt. Það blasti við mér 1/3 af kókosbollu! Eins og allir vita þá borðar maður 100% af kókosbollu eða 0% af kókosbollu. Undir engum kringumstæðum hendir maður kókosbollu í ruslafötuna.
Þó að ég hafi tæknilega séð borðað allar kókosbollurnar hans Pálmars og keypt 4 í viðbót í skaðabætur þá finnst mér þetta samt sem áður mikið guðlast og að svona hlutir megi ekki viðgangast í íbúðinni. Þetta er tilefni fyrir húsfund.
Ég var að byrja að lesa Konungsbók í fyrradag eftir Arnald Indriðason. Fyrsti kaflinn í henni er alveg frekar geðveikur. Gerir mann vel spenntan. Svo koma 2 næstu kaflar sem eru bara hestleiðinlegir. Með bara leiðinlegri köflum sem ég hef lesið í skáldsögu. Um eitthvað helvítis nördahelvíti sem engum þykir vænt um nema frænku hans og hvernig hann upplifir veðrið og menninguna í Kaupmannahöfn 1955. Mig langar til þess að slá þennan helvítis fávita í andlitið og segja honum að fá sér bjór og lenda í ævintýrum. Annaðhvort það eða einhver mjög svalur drepi nördann og fari að lenda í ævintýrum.
Jæja, þetta var fín útrás. Læt kannski vita hvernig næstu kaflar verða, gef þessu 2-3 kafla í viðbót áður en ég legg hana á hilluna. Og brenni hana með púslinu hans Pálmars.
Síðasta helgi er núna langt í burtu því það er komin ný. Ég fór á hrikalega fínt djamm báða dagana síðustu helgi. Fyrra kvöldið fór ég með Hirti Svarta og Árna Birni í eitthvað háskólapartý í sal í Kópavoginum. Viðskiptafræðin (Mágus) var að vinna lögfræðina (Orator) í árlegri keppni sem viðskiptafræðin hafði víst ekki sigrað í 13 ár. Þar sem að ég var með Hirti og Árna þá var líklega sjálfgefið að ég væri bara í viðskiptafræði. Enda fagnaði ég alveg frekar mikið með þeim þegar unnu keppnina. Það var drykkjukeppni í gangi sem réði úrslitum. Í hvoru liði voru 3 strákar og 1 stelpa. Stelpan í viðskiptafræðinni drakk bjór hraðar en ég hef séð nokkra manneskju drekka bjór. Ég er fullviss um að allar manneskjurnar hefðu getað drukkið 1-2 bjóra áður en ég hefði klárað einn. Þessu var lokið á augabragði.
Ég tók þátt í einhverju hjóli og vann 6 stóra bjóra á barnum, sem við Hjörtur fórum að hella ofan í risastóran bikar. Við fórum síðan að drekka úr bikarnum og láta hann ganga á milli fólks. Þrátt fyrir að keppnin hafi verið unnin þá átti enn eftir að tilkynna úrslit ræðukeppninnar, svo að bikarinn fór aftur á borðið á meðan sú athöfn fór fram. Það var síðan lögfræðin sem vann ræðukeppnina og fólk alveg bilaðist úr æsing, hrifsaði bikarinn af borðinu og fór að sveifla honum í loftinu. Þá fór auðvitað hellingur af bjór yfir allt fólkið í kring. Það fannst mér skemmtilegt að horfa á. Fólkið hætti síðan að sveifla bikarnum þegar það áttaði sig á þessu.
Hjözzlerinn að drekka úr bikarnum
Ég nánast týndur í bikarnum
Eftir teitið fórum við í bæinn að hözzla og slást.
Kvöldið eftir var ég síðan í ágætis gír. Ég var í þessum gír þar sem maður er ekki alveg viss hvort maður eigi að fara í bíó, fara edrú á stað þar sem fólk er að drekka eða fara að drekka. Allir kostirnir svona nokkuð heillandi á sinn hátt en hafa sína ókosti líka. Þar sem þessi kvöld eiga það oft til að enda á því að maður situr ennþá heima hjá sér á facebook eða msn klukkan hálf tólf þá sagði ég við sjálfan mig "Hey Óli, fuck it".
Síðan fór ég til Bjarna Þórs þar sem Kiddi Kosby, Dabbi Stóri, Hildur Sigrún, Sesselja, Marín, Hjölli, MC Majones (Maja) og Addi Freyr voru búin að borða og voru að spila leiki. Addi var búinn að búa til gjörsamlega geðveikan leik. Þetta var orðaleikur þar sem fyrir hvert orð þá var leikið atriði á kvikmyndafæl sem var spilaður á sjónvarpinu. T.d. fyrir orðið "Harðfiskur" þá var aðili sem tók frosinn fisk úr frystinum og reyndi að brjóta hann.
Aðalleikur kvöldsins var þó að sjálfsögðu Beer Pong. Bjarni var miskunnarlaust lélegur í honum með Hildi í liði og voru niðurlægð af Sesselju og Maju á meðan ég og Kiddi völtuðum yfir Hjölla, Adda og Marín. Eftir hrikalegan leik um 3.-4. sæti hjá Bjarna & Hildi vs. Adda, Hjölla & Marín þar sem síðarnefnda liðið sigraði, þá blómstruðum ég og Kiddi í byrjun úrslitaleiksins.
Bjarni byrjaði þó að heimadómgæsla stelpunum í hag, takandi af okkur mikilvægt stig í blálokin. Það færði Sesselju og Majóinu sigurinn á silfurfati og við Kiddi þurftum að sætta okkur við að lúta í lægra haldi.
Um 3 fórum við í bæinn að hözzla og slást.
Bjarni að fara að kasta kúlunni langt framhjá glösunum
Hjölli, Addi og Marín voru búin að hitta í 5 glös á móti engu hjá Bjarna og Hildi
Annars þá var ég að hugsa um það áðan hvað ég væri ekki til í að vera jólatré. Ég og Pálmar keyptum okkur eitt saman og mér líst ekkert á líftímann á því. Sjá myndir.
Jólatréð okkar í Desember
Jólatréð okkar í dag
Bara að horfa á jólatréð í dag makes me a Sad Panda. Ég mæli að minnsta kosti ekki með því að kaupa jólatré sem langtímafjárfestingu. Með þessu áframhaldi þá sýnist mér að maður þurfi að kaupa nýtt jólatré strax næstu jól. Alveg skelfileg nýting. Það ætti að standa "einnota" á umbúðunum.
Í öðrum fréttum þá kíkti ég til Nonna í gær með Tóta og Kidda. Við fórum í Risk, Trivial Pursuit og FIFA. Í stuttu máli þá sigraði Kiddi í öllu. Tóti með honum í Fifa. Svakalegt. Það er samt fáránlegt hvað svona edrú kvöld sem eiga að vera róleg fara alltaf í vaskinn. Þarna til dæmis vorum við að spila til svona 3 um nóttina og svo fer maður heim og er sofnaður svona 4. Sem er nánast eins og að fara bara að djamma. Fyrirfram hugsa ég vanalega "jájá, kallinn er duglegur núna. Snemma að sofa, vakna hress og endurnærður". Maður fer aldrei að sofa klukkan hálf tólf á föstudags- eða laugardagskvöldi.
Ég bryddaði upp á því að fara í klippingu í gær. Að sjálfsögðu klippti klippikonan meira en ég hafði hugsað mér að láta klippa. Það er ómögulegt að fara í klippingu með mikið hár og ætlast til að geta gengið þaðan út með rétt magn af hári aftur. Ekki að segja að ég sé ekki hrikalega myndarlegur, sem ég er, heldur bara að klippikonur almennt eru ekki góðar í að lesa huga eða skilja útskýringar. Síðasta sumar prentaði ég út mynd af sjálfum mér þar sem mér fannst ég vera með "fullkomið hár". Ég fór með myndina og bað um að láta klippa mig þannig. Í fyrra skiptið tókst það hrikalega vel. Næst, ekki svo. Þarf að finna mér einhvern klippara sem er stöðugur, veit hvað ég fíla og gerir ekki eitthvað fáránlegt. Þarf alltaf að segja "Hey, enga týpuklippingu vinkona".
Hérna er dimm mynd af mér að horfa á nýju klippinguna mína í spegli
Mögulega væri hægt að draga þá ályktun að mér finndist klippingin ekki góð þar sem ég er eingöngu tilbúinn að setja mynd af mér horfandi á sjálfan mig í spegli þar sem myrkur og léleg gæði ráða ríkjum. Það er þó röng ályktun. Ég er hæstánægður. Alveg hæstánægður.
Ég var hinsvegar ekki hæstánægður eftir síðustu húsmeistarakeppni við Pálmar.
Þetta er mjög viðburðalítið myndband, svo það sé á hreinu. En þeir sem fá ánægju úr því að sjá mig tapa munu kunna að meta þetta.
Við tókum síðan annað xbox mót um daginn þar sem spilað var NBA Jam og NHL. Það var dregið í lið og þau voru:
Dabbi og Kiddi - Lið 1, sem síðar breytti nafninu í Regulators
Pálmar og Calvin - Violators
Ég og Valur - Lið A (Semi glatað nafn, kenni Val um)
Alltaf gríðarleg spenna í stofunni, hvort sem xbox spilun eða dauðaskipsmyndir eru í gangi
Keppnin endaði á jafntefli á milli "Liðs A" og "The Violators", þó að ákveðið lið hafi viljað eigna sér sigurinn.
Calvin og Pálmar að eigna sér sigurinn
Kiddi og Pálmar að vera skeggjaðir og með húfu
Harðasti fiskur sem ég hef séð
(Mynd ekki í samhengi við færslu)
Fór i bíó á miðvikudag og fimmtudag. The Grey með Jón Óla og The Chronicle með Pálmari og Sif. The Grey er meiri raunasaga og alvarlegri kvikmynd en trailerinn gefur til kynna. Hún hitti vel í mark hjá okkur Jóla samt og ég smellti á hana 8 á imdb. Chronicle var ekki alveg eins góð og ég hafði vonast til, en sleppur upp í sjöuna. Held það sé bíófaktorinn sem kemur henni þangað. Fartölvuáhorf og hún hefði dottið í 6-6,5.
Svona þegar ég hugsa um það, þá er undanfarin vika búin að vera skelfilega mikil taparavika hjá mér. Í gær tapaði ég í körfubolta í hádeginu, vann enga glímu en tapaði þó engri á mjölnisæfingu en tapaði svo í Risk, Trivial og Fifa um kvöldið. Tapaði í fótboltanum á fimmtudaginn, tapaði öllu xbox tengdu og var að horfa á Liverpool tapa fyrir Man Utd áðan.
Í kvöld er ég síðan að fara að spila póker og drekka bjór með suðurnesjamönnum, breiðhylting og fleiri vafasömum. Upp á peningana mína. Sniðugt?
Hvernig var þetta aftur.. óheppinn í spilum, heppinn í ástum? Eða virkar það bara á hinn veginn? Kemur í ljós. Einhversstaðar heyrði ég "Betra er að sulla í druslu heldur en að vinna félagapóker".
Jákvæðir punktar í lífinu eru 26 dagar án tóbaks, 4 kíló af grjóthörðum vöðvum komin síðasta mánuðinn, fyllerí með góðum gaurum í kvöld og matur hjá mömmu á morgun. Restin reddast.
later
Harður mánudagur
Meira um helgina síðar, en hún var þrusugóð.
later
Did you forget about me.. Mrs. Duplicity
Þetta væri eflaust gaman. Ef maður væri mjög góður í snjóbréttafallhlífarstökki allavegana.
Ég vona að neðangreind mynd sýni mína mestu eftirsjá þegar ég verð á dánarbeðinu..
Ég er farinn að verða habitual line-stepper eins og Rick James. 2011 kom sterkt inn. Hvers virði er siðferði annars? Setur ekki mat á borðið. Maður þyrfti að íhuga þetta. Það er bara gert kvikmyndir um þá sem skorti það. The winners don't give a fuck about anyone.
Brjáluð mynd á leiðinni í bíó. Nokkura sekúndna teaser hérna.
Það sem ég hef lengi ætlað að gera er að
A) Læra meira á gítar
B) Læra á taktaforrit
C) Gera lag þar sem ég hrauna yfir alla sem ég vil undir dulnefni
D) Búa til Ástralíumyndband til að eiga
Einhvernveginn er auðveldara að gera þetta bara ekki. Er að gera fullt annað sem stelur tímanum. Reyndar uppbyggilega hluti svo það er í lagi.
Ég og Unnar vorum að glíma á æfingu í gær. Ég var alveg að fara að rústa honum þegar hann braut reglurnar sem eru settar á æfingum. "Ekki taka bara í einn putta á andstæðing, alltaf í 3 eða meira". Þessi regla er sett svo að maður puttabrjóti ekki einhvern. Sem betur fer er sagt við mann á þessum æfingum "Ef gaurinn sem er að æfa með þér er fáviti, þá myndi ég bara taka því rólega, betra að sleppa takinu á honum, eiginlega leyfa honum að vera fáviti frekar en að meiðast. Svona gaurar endast aldrei". Þannig að ég sleppti bara takinu og hugsaði "Vá fáviti, greinilega það stoltur að hann vill puttabrjóta mig í æfingaglímu frekar en að tapa". Ég hef hinsvegar svolítið sérstakt í hyggju fyrir Unnar á næstu æfingu. Hann er vanalega tæpur í nárunum báðum megin og ég er að hugsa um að kýla hann fast í þá í byrjun næstu glímu. Kannski fylgja á eftir með góðu roundhouse sparki í vinstri nárann. Hann er víst verri í honum. Reyna svo kannski einhvern mjög óþægilegan fótalás ef hann liggur varnarlaus eftir. Snúandi fótalásar slíta víst krossbönd á núll einni.
Annars var ég líka að glíma við svolítið stóran gaur í gær. Ég var svona semi kominn með hann í choke en hann náði að þjösnast úr því. Helvítis melurinn. Það hefði glatt mig mikið að ná honum. Endaði á því að engin niðurstaða kom í þessu. Þetta er gaman. Mæli með glímunni.
Mig vantar útrásaraðferð fyrir einhverju sem ég kem ekki út. Hreyfing og söngbílaöskur eru ekki alveg að losa þetta. Kannski lendi ég í skemmtistaðakynlífi eða slagsmálum um helgina. Vonandi ekki laminn of illa eða smitaður af of slæmum kynsjúkdómi samt. Mögulegt að svona adrenalínfull afþreying gefi manni allavega eitthvað að hugsa um í smástund.
Ef hvorugt gengur upp stend ég kannski bara við það sem ég sagði um Unnar.
later
Vitleysingur
Þá eru 2 vikur komnar síðan ég hætti að taka í vör. 10 dagar án alls nikótíns. Þetta gengur bara vel. Fór á fyllerí um helgina og tók engin feilspor. Allavega ekki hvað varðar tóbakið. Var vel fullur og fór í skemmtistaðasleik við einhverja píu á B5 sem ég hef aldrei séð áður og man ekkert hvað heitir. Örugglega einhver algjör hóra.
Tilefnið djammsins var langþráður Íþróttanefndarendurfundur. Þar sem helmingurinn af nefndinni er búsettur erlendis voru það ég, Kiddi og Sölvi sem mættum og drukkum saman. Gríðarlega gott kvöld. Nauðsynlegt að ræða mikilvæg mál með bjór til að væta kverkarnar.
Það er búið að vera töluvert mikið um hreyfingu síðustu vikurnar. Held ég sé að slaga í 7 skipti í viku. Mjölnir, fúz, basket og ræktin. Hentar ágætlega þar sem maður er alltaf að fá sér harðfisk, skyr, egg, tyggjó eða banana þegar mann langar í lummu. Amma Díana hefur sagt mér söguna af því þegar hún hætti að reykja svona nokkurnveginn í hvert einasta skipti sem ég kíki í heimsókn til hennar og Afa Jóns.
Sagan er í stuttu máli sú að Amma hætti að reykja heillengi og þá þyngdist hún um 20-25 kíló. Svo byrjaði hún aftur að reykja og þá hrundu af henni kílóin. Eða mig minnir það. Þau bættust allavega á hana þegar hún hætti að reykja. Ég er því líklega dæmdur til þess, fyrst ég er hættur, að þyngjast um svona 20-25 kg af vöðvum. Ó, nei.
Partur af því prógrammi er að æfa í Mjölni og að drekka Hámark. Flestir strákar kannast við aukaverkanir próteins. Ég var að glíma við einhvern gaur í síðustu viku og var í guard position.
Ég var eins og gaurinn sem er undir á myndinni
Semsagt, ég ætlaði að vera hrikalega sniðugur og slamma gaurnum á hliðina með fótunum á mér. En þegar ég gerði það og hann streittist á móti þá kom áreynsla og ég prumpaði alveg frekar mikið á gaurinn.
Ekki að það sé neinn sérstakur partur í því að þyngjast um 20-25 kg af vöðvum. Fannst þetta bara frekar fyndinn hlutur til að lenda í. Kjánalegt. Gaurinn var alveg pollrólegur. "Jájá, þetta gerist maður". Svo bara áfram að glíma. Heyrði einhverntímann að þessir kraftlyftingargaurar væru stundum að skíta í buxurnar á mótum og væru því með bleyju oftar en ekki. Sel það ekki dýrara en ég keypti það. Ekki að það sé neitt markmið.
Fyrir utan æfingar er búið að vera fínt fjölskyldulíf hérna í íbúðinni.
Á þriðjudaginn var vídjókvöld þar sem ég, Pálmar, Sif og Ingunn tékkuðum á mynd sem að Sif sagði að væri alveg geðveik. Myndin heitir Death Ship og er hrollvekja frá 1980. Tagline myndarinnar er:
"Those who survive the ghost ship are better off dead".
Hverju orði sannara. Mæli ekki með þessari mynd.
Hún var in fact það léleg að þrátt fyrir að það hafi verið vinnukvöld þá vildi ég ekki fara að sofa eftir slík vonbrigði og við horfðum á korter af Nightmare on Elm Street og síðan alla Insidious á eftir. Vídjókvöldið var rosalega fínt samt sem áður, náðum alveg að hlæja svolítið af þessum gríðarlega grófu morðatriðum í Death Ship. Þetta var svona svipuð mynd og Final Destination, nema að atriðin þar sem fólk dó voru alveg vonlaust léleg. T.d. gaur sem var hífður með kaðli af bátnum upp í loftið og svo hent í sjóinn þar sem hann drukknaði bara án þess að neinn reyndi að bjarga honum. Alveg virkilega lame en mjög fyndið.
Á fimmtudaginn var síðan spilakvöld. Ég, Pálmar og Erik spiluðum á móti fjórum fræknum fjölskyldugarðsstelpum í Trivial Pursuit.
Eftir mjög óspennandi byrjun og miðju þá kom spennandi lokakafli þar sem við strákarnir stálum sigrinum. Frekar ljúft. Ég held satt að segja að Pálmar hafi bætt metið sitt í nammi-, snakk- og súkkulaðiframboði þetta kvöld. Hann er höfðingi heim að sækja þessi maður. Þar af leiðandi er ég líka höfðingi heim að sækja. Enda er vinsælt að sækja okkur heim.
Annars þá er maður búinn að vera frekar ofvirkur. Bjarki kíkti í kringluleiðangur með mér og horfði á Moneyball á laugardaginn í þynnkunni. Moneyball er bara alveg frekar fín. Kannski ekki alveg geðveik, en góð samt. Pitt mjög fyndinn í henni. Held ég hafi í fyrsta skipti á ævinni farið í ræktina daginn eftir fyllerí á laugardagskvöldið. Fór í Laugar. Held ég haldi bara áfram að fara á Nesið eða í Hfj. Það er svona temmilegt douchebag vibe í Laugum.
Ég fór edrú í teiti hjá Valgerði, kærustu Tóta Hauks, og rúntaði í gegnum bæinn með Bjarna Þór eftir á. Ótrúlega lítið um hözzl hjá mér og Bjarna í partýinu hjá Tóta og enn minna um slagsmál í bænum þegar við vorum að rúnta. Bömmer. Eldaði svo mat og tékkaði á spænskri hrollvekju með vinkonu á sunnudaginn sem heitir Tesis. Mynd sem gleymist bráðlega. Upplistun lokið.
En hérna er annars myndband sem lýsir því hversu glaður ég er að eiga Subaru Impreza 4WD. Mögulega er ég líka að koma upp um ólöglegan dekkjagang hjá Pelmz.
later
Lokun
Fór út í Fossvogskirkjugarð á sunnudagskvöld að heimsækja nokkra aðila sem ég hef ekki séð í langan tíma. Kosturinn við það að svona margt gerðist á sama tíma er sá að allir eru geymdir á sama stað. Gekk í nokkra hringi og sönglaði aðeins með lögunum mínum. Góð losun. Þurfti á almennilegri losun að halda. Mér til furðu þá logaði kerti við legsteininn okkar. Líklega ekki sá eini sem kíkir við.
Er búinn að vera í frekar leiðinlegri sálarkrísu þessa dagana. Mjög krefjandi og flókin aðstaða sem ég lenti í. Eða setti sjálfan mig í satt að segja. Veit ekki alveg hvernig ég hef átt að snúa mér og hvað rétt sé að gera. Er búinn að ákveða það núna þó ég sé ekki neitt sérstaklega ánægður með það. Langtímaávinningurinn fyrir sjálfan mig hlýtur að liggja í því að vera samkvæmur sjálfum mér og fylgja því sem ég tel vera rétt eða heiðarlegt. Til skamms tíma býður það upp á vanlíðan og vangaveltur um mismunandi þróun miðað við aðrar aðgerðir. Það verður að hafa það, ég á 4 svefntöflur eftir.
Hef mikið verið að hlusta á þetta lag með Chevelle í krísunni og mun líklega tengja það við hana seinna meir. Ágætt að binda minningar við lög. Ef sjúkdómur er að hrjá lífið, þá hefur tónlist alltaf verið ágætis meðal fyrir mig á meðan hann gengur yfir. Þetta lag er um lokun. Ég stend frammi fyrir einskonar lokun. Þó hún sé kannski ekki eins þröngvuð, óvænt og endanleg lokun eins og sú sem átti sér stað í tilfelli þeirra sem hvíla í kirkjugarðinum, þá er samt sem áður ákveðinn endanleiki í henni. Munurinn er kannski sá að ég get ekki séð aðilana í kirkjugarðinum eða talað við þá aftur. Þeir tóku heldur ekki meðvitaða ákvörðun um að hverfa frá.
Þetta lag er ekki fyrir alla. En það er nóg að það sé fyrir mig.
Ætla að túlka það á minn hátt. Fyrir mér er þetta lag í rauninni þrískipt.
Breathe, trust, bless me and release
Climb, hard, or never be seen
Closed off, rescue to breathe
Just bless me
Two sided time,
Your rebirth can't hurt,
Branch out behind, the pain
Fyrsta erindið er ringulreiðin, þessi örvænting sem maður upplifir þegar högg skellur á manni, einhver höfnun. Á maður að reyna að sannfæra hina manneskjuna á meðan tækifærið er til staðar eða á maður að fela sig og kveljast einn? Breytir það einhverju?
Á svona tíma hættir heimurinn að hreyfast eins lengi og þú leyfir honum það, á meðan aðrir halda áfram sínu daglega lífi. Koma svo, bæði fortíð og framtíð í boði. Leitaðu annað en í sársaukann, t.d. forðast hluti og minningar tengdar manneskjunni, og byrjaðu upp á nýtt. Það getur ekki verið alslæmt.
Closure has come to me, myself
You will never belong to me
Closure has come to me, myself
You will never belong to me
Viðlagið er lokaniðurstaðan í ferlinu. Ég hef fengið lokun, ég mun aldrei fá þig. Misskilningur í gangi þar til það er sungið í lokin finnst mér.
Had to turn, lay down
Your sting of disease
Phase you out, should've seen this coming
Go on confusing the soul
Hold my breath till you rupture
Three days aside,
Your rebirth can't hurt,
Branch out behind, pride
Annað erindið er það sem tekur við af ringulreiðinni. Ásökun, reiði, biturleiki, vonleysi. Ert farinn að taka þessu persónulega. "Þú ert eitruð og ert að rugla í sálinni á mér", "Hefði átt að sjá þetta fyrir", "Geturðu ekki bara fokking horfið". Ert ennþá í afneitun yfir því sem er að gerast þó að reiðin sé til staðar.
Næsta skref, ekki hugsa um stoltið. Fuck it. Einhver hafnaði þér, það gerist fyrir 50% af fólki í hvert skipti sem það eiga sér stað sambandsslit af einhverju tagi. Það er enginn að hlæja. Þú þarft að horfa fram á veginn hvort sem er, dílaðu við þetta.
Like a leech
I hold on as if we belonged
To some precious pure dream
Cast off, you've seen what's beneath
Now, fail, me
Forget closure (x4)
Í þriðja erindinu erum við komin á versta partinn. Þú ert að bösta afneitunina sem þú glímir við. Þú áttar þig á því að þú ert hálfpartinn að leita að manneskjunni út um allt eða hugsandi of mikið til hennar. Átt kannski minjagripi, ferð á sömu staðina, hlustar á lögin ykkar eða hvernig sem þú vilt tengja. Heldur upp á þessa hluti og heldur þar af leiðandi í vonina um að það verði aftur eitthvað meira á milli ykkar. Þér var hent í burtu eftir að manneskjan sá hvað þú hafðir að geyma og bjóða, en samt viltu ekki sleppa henni á móti? Vilt ekki viðurkenna lokun eða fá lokun. Á meðan þú getur það ekki ertu fastur.
Closure has come to me, myself
You will never belong to me (No)
Closure has come to me, myself
You will never belong to me, to me, no
Held að síðasta viðlagið, hvernig það er sungið, sé þegar reality hits. Þú veist að þú varst í afneitun, varst ekki tilbúinn að sleppa takinu alveg. Það var smá vonarglampi falinn innra með þér sem þú þurftir að slökkva. Eflaust ljúfsárasti parturinn í ferlinu, því hér sleppirðu manneskjunni og öllu sem henni fylgdi... hvort sem það var fortíð eða framtíð. En í staðinn færðu að halda áfram með þitt eigið líf. Í rauninni lokun, sem virðist vera erfiðasti parturinn. Lokun gagnvart sjálfum þér.
Kannski svolítið augljóst að sálarkrísan mín snérist ekki um gengi handboltalandsliðsins. Algengt vandamál í raun, m.a.s. Bow Wow á lag sem maður tengir við um sama vandamál. Ég var svona fram og tilbaka með þessa færslu. Er ekki illa staddur í lífinu þó þetta hafi farið illa í sálina hjá mér. Var í rusli yfir þessu ef ég er hreinskilinn. Aðgreini þó kvennavandamál frá öðrum vandamálum eins og ég get. Kannski ekki alltaf svart og hvítt. Partur af vandamálinu var sá að maður var að opna og loka þessu aftur, sem hjálpar engum. Að minnsta kosti ekki mér. Ofan á það voru aðstæður full flóknar. Algjör vefur.
Ég er svona hægt og rólega að loka þessu gagnvart sjálfum mér núna. Gekk ekki vel til að byrja með. Ég var að streitast aðeins á móti sjálfum mér. Partur á leið áfram, annar partur í andstæða átt. Fáránlegt hvernig svona aðstæður kippa undan manni fótunum. Lenti í fáránlegu atviki í gærkvöldi þar sem þetta hafði áhrif á annan faktor í lífinu. Eiginlega einhverju sem ég bjóst ekki við að lenda í. Sýnir manni að það sem Dennis Rodman gerði í körfunni er ekki lausnin fyrir alla. Sumt þarf að taka út í einsemdinni með góða tónlist í lappanum.
Núna endurstilli ég miðið á kíkinum og horfi á stóru myndina. Kate Beckinsale er ennþá þarna úti.
